Pochodzenie kanarka
Kanarki należą do rodziny łuszczaków i do ptaków rzędu wróblowatych. Ich ojczyzną są wyspy atlantyckie położone na zachód od Półwyspu Iberyjskiego - Azory, Madera i Wyspy Kanaryjskie. Żyją wśród roślinności w temperaturze 22 - 25 stopni Celsjusza, a zimą w temperaturze 16 - 18 stopni Celsjusza. Żyją w dużych stadach. Dziki kanarek ma około 12 cm długości i 21 cm rozpiętości skrzydeł. Ubarwienie ma szarozielone z czarną obwódką u skrzydeł i białawym brzuszkiem. Do Europy kanarki trafiły na przełomie XIV i XV wieku, natomiast w Polsce zaczęły się pojawiać w XVIII wieku. W XIX wieku kanarki były popularne w mieszczańskich salonach, dzięki pierwszym polskim hodowcom na Śląsku i w Wielkopolsce. Największą liczbę miłośników kanarków znajdziemy właśnie na Śląsku, gdzie również swoją siedzibę ma Związek Hodowców Kanarków i Ptaków Egzotycznych. Udomowione i hodowane przez ponad 500 lat kanarki mają kolorowe upierzenie i zupełnie inną sylwetkę niż kiedyś. W hodowlach powstały różne rasy, .min. belgijskie, holenderskie, angielskie czy niemieckie. Dlatego też mamy kanarki śpiewające i ćwierkające, kędzierzawe i z gładkimi piórami.